O soru yine aklına geliyor: suyunu versen, hiçbir şeyini eksik etmesen de neden tutunanamıyor? Bazen olmuyor işte. Tüm benliğinle sevgini, ilgini,özverini versen de büyümüyor, filizlenmiyor. Her gün bir cümleyi bir cümleye eklesen de tam bir metin olmuyor. Ne kadar yürüsen de yol bazen hiçbir şey vermiyor.
Yürümek yolun vefası ama yol çoğu zaman bivefa oluyor.
Mutlu olmaya ne çok ihtiyacımız var... Her gün türlü sıkıntılarla adeta güreş tutuyor, bir müsabakayı kazanıyorken, bir başkasını kaybediyoruz. Daha bir güreş bitmeden yenisinin Peşrevi’ne çıkıyoruz.
Teşhis tedavinin yarısıdır derler eskiler.
Onlar ; büyüklerimiz, çözmüş meseleyi. Tedavi olmuşlar tedavi etmişler. Kalpleri temizlemişler. Formülleri de vermişler. Ama nasılsa, o tedavi formüllerini unutmuşuz genlerimize işlemiş olduğu halde. Unutulmuşuz derinlere gömmüşüz.
Unutunca da bozulmuş dengeler.
Bozulan dengeleri yeniden kurmaya doğru bir adım atıyoruz bu defa. "orta yolu"bulmaya, anlamaya doğru...
Hayati İnanç kitaplarını okumak anlamak çok büyük bir değer bazen kitabı bitmesin diye kapatıp günlerce heyecanla beklediğim zamanlar oluyor samimi bir sohbet kalbe dokunan kelimeler ….
Hayati DengelerHayati İnanç · Babıali Kültür Yayıncılığı · 2021984 okunma