Beyza Özay
@Misscaulfield
Günün birinde ya çıldıracağız ya dünyaya hakim olacağız.Şimdilik bir rakı parası bulmaya çalışalım ve parlak istikbalimizin şerefine birkaç
kadeh içelim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bana öyle geliyor ki hakikaten yapabileceğimiz bir tek iş vardır,o da ölmek.Bak bunu yapabiliriz ve ancak bu takdirde irademizi tam bir şey yapmakta kullanmış oluruz.Ben ne diye bu işi yapmıyorum diyeceksin!Demin söyledim ya müthiş bir gevşeklik içindeyim.Üşeniyorum.
...Acaba bir gün o da herkes gibi olabilecek mi?Ne yaşanırsa yaşansın nasıl biterse bitsin o kişi herkes gibi olamıyor.Aklına geliyor olmadık bir zamanda,olmadık bi yerde,olmadık kişilerde..Bir parfüm kokusunda aklına geliyor,bir caddede aklına geliyor,bir bankta aklına geliyor,bir sinema salonunda aklına geliyor.Geliyor da geliyor.Sokakta yürüyorsun tanıdık bir koku geliyor burnuna.Biliyorsun onun kokusu.Bir bankta oturuyorsun,burada el ele,sarmaş dolaş oturmuştuk diyorsun.Yüzünde bir tebessüm beliriyor.Ne çok salaklık yapmıştım o gün diyorsun.Sonra sana gülüşü geliyor aklına.Bak gülüşü demiyorum,sana gülüşü diyorum.En azından o zamanlar sadece sana baktığında oluşan gülüşü.Her zaman gittiğiniz sinema salonuna gidiyorsun ilk filmimize bu salonda girmiştik diyorsun.İlk kez burda öpüşmüştük diyorsun.Bilmiyorum geliyor işte aklına.Tek bunlar gelse yine iyi onunla ilgili her şey aklına geliyor.Keşke her şey güzel kalsaydı diyorsun.Bazen Özdemir Asaf şiiri gibi oluyor her şey.Eskisi kadar özlemiyorum seni diye başlıyorum ya başkasını seversem işte o zaman asla affetmem seni diye bitiriyorum.Bazen bir Sadri Alışık tiradı geçiyor içimden,gözleri dört defa maviydi diyorum.Ama ben Cem Karaca şarkısı gibi olsun istiyorum:
“Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde yok bile sana kinim
Bence şimdi sen de herkes gibisin”
diyerek hayatıma devam etmek istiyorum.
Bir gün belki.
“Hiçbiri burda büyümedi o ağaçların...Hepsini parayla satın aldım ODTÜ’den..Köküyle,kök toprağıyla beraber getirip diktiler.Bana,elimizde büyüyenlerin,toprağımıza upuzun köklerini salanların bile bir gün sökülüp alınabileceklerini hatırlatıyor..mal veya insan..hiçbir şeyin hiç kimseye ait olmadığını hatırlatıyor..”
