Sen uyuyorsun şimdi sevgili
bense sensizligin yüregimde açtığı yaraları yazıyorum yine sen uyurken hayallerimi
bir bir sıralıyorum satırları senin hiçbir zaman beni anlayamayacagını bile bile yine seni yazıyorum...
Gel seninle bir cenup şehrinde buluşalım.
Ağaçlar çiçek açtığında,
Bahar güldüğünde,
Bir sel halinde yıldızlar
İçimize döküldüğünde.
Aşktan yana, iyilikten konuşalım.
Üstümüzde sarhoş bir gökyüzü,
Altımızda mesut bir toprak.
Ne güzel olur bilir misin,
Orda seninle yaşamak…
Yeter artık
Ben burada rahat değilim.
Gel seninle bir cenup şehrinde buluşalım.
Gel anam-babam, gel kardeşim, gel sevgilim.
Yaşar Kemal
Öncelikle Rabbimizden sonra sevdiklerimizden;
"iyilik kabul edelim de adına kötülük dediğimiz sıkıntı ve zorlukları kabul etmeyelim mi?
Belki de bencilce seviyoruz!(dur)
Diyebiliyor muyuz?
" Senden gördüğüm kışı
Başkasının baharına değişmem."