Adem-İblis kıssası Hz Muhammedin nübüvvetini inkar edip ona kulak vermeyi reddeden, Allah tarafından ona inzal edilen Kur'an'a uymayi kibirlerine yediremeyip "içimizde bunca adam varken vahiy ona mı inmiş?" tarzında ileri geri konuşan müşriklere Allah tarafından kınama ve paylamadir.Allah bu kissada müşrikleri İblisle kiyaslamis ve böylece bundan vazgeçmeleri halinde tıpkı iblis gibi husranla yuzlesecekleri ikazinda bulunmustur.(temsili olmasi muhtemel)
Adem ve eşinin cennetten kovulmasina vesile olan varlık şeytan diye anılmaktadır.Sonuc olarak şeytan bilincimizon disinda algılanan dusman ya da kötücül bir gücün kisilestirilmesi,nesnelestirilmesidir.Bu itibarla şeytan eski moda bir figür değil, insan ruhunda kendisini hissettiren etkin ve sürekli bir güç olgusudur.
Hz Peygamberin idrar içme tavsiyesi dönemin tıp kültürü tesiri ile söylenmiş olmalıdır.Dolayisiyla Hz Peygamberin bu sözündeki ifade ümmet tarafindan kültürün etkisiyle onun hatalarından biri olarak algılanmış ve hiçbir dönemde uygulama alanı bulmamistir. Ancak Hz Peygamberin her yaptığının uygulanması gereken bir vecibe gibi algılayan üç Türk hacisi bu hadisi uygulamaya çalışırken umrede deve idrarı icince hastanelik olmuştur.(Medine döneminde tarımda asilamayla alakalı tavsiyesinin hatalı çıkmasından sonra "siz dünya işlerini benden iyi bilirsiniz" demesi de aynı şekilde değerlendirilebilir.)
Hz Hamzanin katili Vahşi müslüman olduktan sonra ölünceye kadar içki içmeye devam etmiştir. Onun yanına varanlar onun sarhoş olmadığı zamanı gozetliyorlardi.