...Ve ben yani nefs, insan bana karşı koydukça daha çok musallat olurum onun başına. Beni durdurmaya çalıştıkça hilelerim daha sinsi ve daha bilinmez olur. Bu andan sonra başlar benim anlatacaklarım, asıl imtihan şimdi başlar...
Rah-ı Hakda kolayına gittin
Åh nefsim seni niceyleyeyim
Onmadıklıkda gayrete yettin
Hay nefsim seni niceyleyeyim
Nice bir kibr ü ucb u hikd u hased
Nice bir hubb-i câh u hubb-i zeheb
Sana uslanmak ola mı ki aceb
Åh nefsim seni niceyleyeyim
Kasd et ihlåsa vü riyayı bırak
Kendi hazzın ko Hak rızasına bak
Yaradan usladır seni ancak
Hay nefsim seni niceyleyeyim
Bırakıp bu heva vü tezviri
Kerem et ko bu su'-i tedbiri
Gözlemek yeğ değil mi takdiri
Ah nefsim seni niceyleyeyim
Hâb-ı gafletten aç gözünü uyan
Devlete erdi enbiyaya uyan
Olma hod-bin gör Hüda'yı hemân
Hay nefsim seni niceyleyeyim
Doğru yola Hüda hidayet ede
Vardır ümmîdimiz inayet ede
Ehl-i İslam u ehl-i tâat ede
Åh nefsim seni niceyleyeyim
İbn Atâullah-ı İskenderî, Hikem adlı eserinde der ki: “Kim, Allah’ın lutfunun, kaderinden ayrı olduğunu zannederse bu, onun nazarının (bakışının) kusurundandır.”