Muhibbikul

Muhibbikul
@Miyasece
م Yolcu ve yolundaki işaret levhaları
AÖF ilahiyat
Konya
26 Ocak
45 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
"AH ÖMRÜM NE BOŞ geçtin sen! Ne beyhude cevelan ettin bu dünya aleminde. Bak ki kaç seneyi tamam ettin bu sürgün diyarında. Yaşın kaça geldi, kaç yaz, kaç bahar gördü gözlerin! Lakin sen halen dahi bir maksada eremedin. Bir kez dahi olsa gidip de Ravza'ya yüz süremedin. Ah ömrüm! Bir kez olsun hacca gitmek nasip olmadı sana Ne olurdu gideydim. Ne olurdu ben de o kara libaslı güzelin önünde diz kırıp Allah'a münacat edeydim!"
Roman
Reklam
Onun (a.s.m.) nurundan evvel kâinat umumî bir mâtem içindeydi. Mevcudat birbirine düşman, bütün cansız varlıklar birer cenaze, insanlar ebedî yokluğa mahkûm yetim hükmündeydiler. Onun getirdiği nurla, kâinat birden şenlenerek cûş-u huruş içinde muhteşem bir zikir ve şükür mescidi haline gelmiştir. Mevcudat, artık birbirine düşman değil, kardeş olmuş; cansız varlıklar, Cenab-ı Hakk'ın sonsuz hikmetine mazhar ve insanların emrine musahhar birer memur vaziyetini almıştır. İnsanlar ise, ebedi yok oluştan kurtulmuş, Hâlık-ı Zülcelâl'in sonsuz saadetler ülkesi olan cennetine davetli aziz birer misafir durumuna girmişlerdir. Kısacası, âlemlere rahmet olarak gönderilen o zât, insanlığın gecesini gündüze, kışını bahara çevirmiştir.
Kitap Alıntısı
İnsanları dünya işleri ile meşgul gördüğünde o, ahiret işleriyle meşgul olur. Onlar dış görünüşlerini süslemek ile uğraşırken o, içini güzelleştirmek ister. Onlar bostanlar ve köşkler bina etmek ile meşgulken o, kabrini imara çalışır. Onlar dünya için yaratılmışlara hizmet ile vakit geçirirken o, Rabbine hizmet ile ahireti kazanmayı hedefler. Onlar insanların ayıpları ile ilgilendikleri zaman o, yalnızca nefsinin ayıplarına bakar. Bu dünyadan ancak onu ahirete ulaştıracak rızık alır; çünkü dünya ahiretin tarlasıdır.
Duygu/Düşünce
Zakir hak ile meşgul olmazsa batıl tarafından meşgul edileceğini bilir. Kalbinde kasavet, bedeninde uyuşukluk ve rızkında bereketsizlik görürse bilir ki kendisini ilgilendirmeyen şeye yönelmiştir.
Alışmak tehlikelidir. Kötülüğe alışan onu normal görmeye başlar.