Mizgin

Mizgin
@Mizgin_Usun
Kendi çapında okur.
Anlar Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz, sırt üstü yatardım. Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar. Çok az şeyi ciddiyetle yapardım. Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim. Seyahat ederdim daha fazla. Daha çok güneş doğuşu izler, Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. Görmediğim birçok yere giderdim. Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye. Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım. Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu. Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten: Anlar, sadece anlar... Siz de an'ı yaşayın. Hiçbir yere yanında su, şemsiye ve paraşüt almadan. Gitmeyen insanlardandım ben. Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım. Eğer yeniden başlayabilseydim, İlkbaharda papuçlarımı firlatır atardım. Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. Bilinmeyen yollar kesfeder, güneşin tadına varır. Çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı eğer. Ama işte 85'indeyim ve biliyorum... Ölüyorum... Jorge Lois Borges
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
İbrahim
İbrâhim içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim güneş buzdan evimi yıktı koca buzlar düştü putların boyunları kırıldı İbrâhim güneşi evime sokan kim asma bahçelerinde dolaşan güzelleri buhtunnasır put yaptı ben ki zamansız bahçeleri kucakladım güzeller bende kaldı İbrâhim gönlümü put sanıp kıran kim
Ahmet Telli
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider Kuşlar nereye sığınır akşam olunca Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken Gidersen kim sular fesleğenleri Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor Bir de seni ekliyorum susuşlarıma Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Yine de bu acılar söylüyor bana var olduğumu. Pablo NERUDA
Anlamıyorlar, nazlanıyorum sanıyorlar. Oysa hiçbir şey istemiyor içim. Oğuz Atay