"Sanki çözümlenmemiş duygularınız bilince çıkıp iyileştirilmek için sevildiğinizi hissetmeye başlayacağınız zamanı kolluyor gibidir. Hepimiz bir demet çözümlenmemiş duyguyla, geçmişimizin yaralarıyla, sevildiğimizi hissettiğimiz zamanın gelmesini pusuda bekleyen bu duygularla dolaşır dururuz. Sonra, olduğumuz gibi görünme ve davranma güvencesine kavuştuğumuzu hissettiğimiz anda bu incinmiş duygularımız artık ortaya çıkabilir."
"... Onun için üzgün hissetmeye gücü yetmezdi. Kalbinde başka bir kayıp için yas tutmaya yetecek yer kalmamıştı. Becerebildiği kadar uzun süre boyunca öfkesine tutunmak istiyordu. Kendini koruyacak sivri sınırları olmadığında hissedebileceği şeyden korkuyordu."