Meltem
@MltmSbl
Satırların altını çizmek yerine buraya kaydetmek daha mantıklı geldiği için burada ;)
148 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"... Bir âşığın fiziksel varlığının neden olabileceği psikolojik ateş tanımlandıktan sonra, bu ateş Devlet'te 'tiran' olarak kınanmıştı, oysa burada, 'ruhun kanatları'nın kuru ve kavrulmuş olmasını engelleyen tek şeyin bu ateş olduğunu söylüyor Platon!"
Sayfa 36
"Savaştan iyilik mi gelir, kötülük mü? Bunu şimdilik bir yana bırakalım. Savaşın nasıl ortaya çıktığını gördük. Savaş, teklerin hayatında olduğu gibi, toplumun hayatında da kötülüklerin kaynağı olan şeyden, başkalarından çok mal edinmek hırsından doğuyor."
Sayfa 34 - Sokrates
"Platon'a göre adalet, herkes kendi işini yaptığında ve kendi işini düşünüp taşındığında tesis edilecektir."
Sayfa 31
aşk gidiyorum der ama sen kabullenemezsin·206 syf.·1000Kitap
7/10
Beğendi
·2022 6. kitabı
Okurken birkaç kez "Yok artık, bu kadar da aptal olamazsın!" diye söylenip, kitabı yarım bırakmayı düşündüm. İlişkilerin olmazsa olmazı sevgi ve saygıdan sonra güvenmektir ama körü körüne değil ya. Her şey dozunda güzel, güvenmek bile. "O yapmaz, hayatta yapmaz, asla inanmam, o adam / kadın onu baştan çıkarmıştır yoksa neden beni aldatsın!?" gibi düşüncelerle başbaşa kalır, kafayı yersiniz. Herkes her şeyi yapabilir, herkes değişebilir ama herkes oturup bunları açıkça konuşamaz. Oysa çok mu zor "Ben artık sana aşık değilim ve hem sana hem kendime duyduğum saygıdan ötürü, birbirimizi daha fazla yıpratmamak adına ilişkimizi / evliliğimizi bitirmek istiyorum." demek? Hatta "Ben başkasına aşık oldum." diyebilmek. Bu düşüncelerimden ötürü karşılaştığım ilk tepki "Aman bekara koca boşamak kolay, öyle olmuyor işte!" Nasıl oluyor peki, birbirinizi yıpratarak mı? Ya da mutlu aile tablosu çizip, "Çocuklar için birlikteyiz." deyip birbirinizi aldatarak mı? Birbirine katlanamayan ebeveynlerin kendileri ile birlikte bu mutsuzluğua mahkum edip yetiştirdiği çocuklar ruhsal olarak ne kadar sağlıklı olurlar o da muamma tabi. Niye insan en başta kendisine yapsın ki bu saygısızlığı, seviyesizliği, kötülüğü?
"Ama o benim ilk aşkım."
"Ama tek gecelik bir ilişkiymiş."
"Ama ben onu seviyorum o beni sevmese de hatta aldatsa da."
"Ama başka bir adam / kadın olması mümkün değil."
"Ama bizim çocuğumuz var."
"Ama elalem ne der."
vesaire diye sıralanmaya başlıyor inkar etmeler, kabullenememeler hepsinin başında da bir "AMA". Hiç sevdiğiniz insanın değişebileceğine ihtimal vermiyorsunuz, siz bile aynı kalamazken. Milletin ne düşündüğünün canı cehenneme ayrıca.
Daha bir sürü şey yazılabilir, okusanız bana hak verirsiniz.