Bir buket çiçeği sevemem ben
Gün sonu görünür nasılsa ömrü
Bir kelebek görülürse izlemem ben
Başlamış günün sonunda ise ödülü
Kar yağdı, nasıl mest olayım ben
Bir cama yapıştı, tecelli etti ölümü
Gün bitti, geceye neden kaldım ben
Yine soldu ömrümün bir tekir gülü
Işığım diye güneşe güvenmem ben
Gün siyahında üzerimde kara barutu
Baharın selamı diye almam ben
Her gelenin nasılsa gidişi oldu mu
Ateş parladı, aşık olmadım ben
Sönmek, ona işlenen yazı oldu
Gün bitti, sona neden kaldım ben
Yine loş kaldı çizgili yüzümün nuru
Toprağın üstünde diye kanma yeşile
Bir yeşil de siyaha değil mi mahkum
Güneşi gördün diye güvenme kendine
Ölenin de başlangıcı değil mi doğum
Bir yeni aldı hanen, nasıl sevindin öyle
Gün sonu, elbet soluyor yeşeren tohum
Elde kalan bitti, arayan niye oldum ben
Yine geldi çattı yolun sonu uçurum
Bir kemanın sesine benzer belki
Seni hem ağlatır hem sevindirir
Biten hüzne, gelen sevgiye açtır belki