Muhammed DERDİYOK
@Mnd25
En karanlık anda bile umut bir ışık arar,
yeter ki kalp görmeyi unutmasın.
Yazar
Erzurum Karaçoban
1996
168 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Doğru pencereden hayata bakmayı başarabilirsek kısa mutluluk anlarını yakalayabiliriz.
Sayfa 111
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayat bir sınavlar silsilesinden başka bir şey değildir
Tam olamamış bu coğrafyanın, kırılgan çocuklarıyız.
Yarım kalmış sevdaları , sürgün edilen türküleriyiz.
Ağlamaklar biriktirmişiz baş ucumuza, gülmeleri unutmuşuz çoktan
ve zaten gülmeleri unutmaktan gelmişiz buraya umutlarımızı çarmıha germişiz , taş duvarlı evlerin karanlık odalarına .
Güneş bir defa gülmüş yüzümüze o küçük pencereden.🕊️☀️
işte böyle
"Yeri göğü inletmen lazım:
Kendine gel! Kendin ol!
Çözülür mü tüm sorunlar bir çırpıda?
Yo, çözülmez, onu da biliyorum.
Zaten sorun kendin olmanda.
Tam da bu olduğun için var
bunca zahmet, bunca eziyet.
Senin bedeninde senin de rızan
ve desteğinle
yarattıkları bir kendin var ki,
çok acıtıyor kalbimi.
Bu yüzden kapanmıyor bir türlü mesafeler.
Çok uzaklaştık, çook.
Dünya yuvarlak, bir tur atıp
yeniden buluştuk.
Yan yana gibiyiz şimdi,
oysa mesafe orda duruyor halen.
Bir dünya kadar hem de.
Çoktan vazgeçtim Seni anlamaya çalışmaktan.
Ekmek kuyruğunda, sadaka gibi maaş kuyruğunda,
onun kuyruğunda, bunun kuyruğundasın.
Yine de boynunu vurmak istediğin benim.
Öfken yine bana, en düşman yine benim.