Eğer öyleyse, neden gün batımını izlerken 'en güzel yaşlarımızın ' çocukluğumuz olduğunu düşünüyorum. Şimdi o zamanlar güneşin sıcaklığı, gün batımının kızıllığı, hatta bir ağacın yeşili bile bizi mutlu etmeye yetiyordu. Peki ya şimdi ...
Ben acılar denizinde boğulmuşum
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını
Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını
Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle