Leman Abas
@Mnela
azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi
Azerbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimliyi
Bakı
54 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Tugay, Eftalya’yla ilk tanıştığında tek dalı solmuş orkide göndermişti ve
onu canlandırmasını istemişti; mezarına ise ikisini temsilen iki dalı solmuş
orkide dikmişti ve Eftalya’nın mezarı o orkideleri de canlandırmıştı ama artık ne
Tugay Demir Çeviker yaşıyordu ne de Eftalya Atalar. Geriye sadece ikisinin
gazetelerdeki adı, duvarlarda isimleri ve hiç silinmeyecek hafızalarda yerleri
kalmıştı.
Reklam
Eftalya Atalar ve Tugay Demir Çeviker artık sonsuza kadar birlikte ve
özgürlerdi.
Elimi toprağına yasladığımda nemli olduğunu fark ettim, yağmur mu
yağmıştı? Belki de Sinan sulamıştı bilmiyordum. “Savaş bitti,” diye fısıldadım ve
gülümsemeye çalıştım çünkü bu onu mutlu ederdi. “Biz kazandık.” Biz kazandık
Sevgili Avukat ama bir yandan da biz kaybettik
"Beyaz leke" bir alıntı ilə məni özünə çəkdi. Dünyadan yorulanda kitablara qaçmağı sevirəm, çünki kitablarda real dünyada az rastlana biləcək dostluqlar, sevdalar, ailələr var. Axtardığım şeyin dahasını tapdım əlbət. Yazıçının şeir kimi qələmi varsa da, gözlərinizi torbaya çevirə biləcək dram sevgisi vardı. Kitabda azadlığı mövzu alan bir çox kitabların adı çəkilmiş, mütaliəsiz, sənətsiz, azadlıq olmayan dünyanın portreti ortaya qoyulmuşdu. Aslı Arslan diktaturanın günü-gündən hansı həddə necə qalxa biləcəyini ilmək-ilmək işləməklə yanaşı, azadlığın fədakarlıq olmadan qazanıla bilməyəcəyini də göstərdi. Qaranlığı təmizləmək üçün onunla savaşmalısan və bu zaman əlbəttə ki də sən də qaranlığa bulaşacaqsan, ruhunun böyük bir parçasını itirəcəksən. Müharibədən çıxanlar fiziksəl zədə almamış olsalar da ruhsal olaraq böyük hasar alırlar. Tuqay, Eftalya, Giray, Sinan, Marco, Gamze, Red, Javier -hamısı bir savaş üçün bir araya gəlmələrinə, (yazıçının hər gözəl, sevincli anları onların boğazlarında qoymasına rəğmən) gözəl yoldaş oldular. Eftalya və Tuqay məncə bizə məktəblərdə öyrədilən Leyli və Məcnundan daha cəsur aşiqlər. Onların adları, hekayələri məncə heş unudulmamalıdır. Bir çox oxuyucu kimi mən də kitabın sonu ilə razılaşa bilmirəm. Bəziləri deyir ki xoşbəxt son ola bilməzdi. Gəncliklərini ölkələrinin parlaq gələcəyi üçün qaraldan insanların xoşbəxt bir sona layuq olmamasına baxmayaraq:))) Eftalyamız da bu cür ölümə layiq deyildi. Məni və əminəm ki bir çox oxuyucunu kitaba bağlayan bu ikilinin bir-birlərinə olan düşkünlüyü , qıya bilməməsi idi. Və yazar hər göz yaşı üçün bir yanğın çıxaran, sevdiyi qadının saçının telinə zərər gəlməsinə tab gətirməyən adamın gözləri önündə sevdiyi qadını öldürdü:) Ölüm normal həyatda qaçınılmazdır, onların ölümünü də hardasa qəbul edə
"Bana şu an çok ama çok mutlu olduğum başka bir dünya mı yoksa Tugayın da olduğu bu savaşın ortası mı deseler hiç düşünmeden senin olduğun hayatı tercih ederdim"
Reklam