Leman Abas
@Mnela
azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi
Azerbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimliyi
Bakı
54 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
“Belki biz yargılanırız ama sonra af çıkar?” Bu bizim için
imkânsızdı ama hem hayal kuruyordum hem de kafam güzeldi ve ne dediğim
umurumda bile değildi. “Af çıktıktan sonra biz çok güzel bir aile kurarız ve o
ailenin yapıtaşlarını muhteşem yaratırız ne dersin? Belki ben yeniden avukat
olurum?” Tugay’ın yüzündeki gülümseme silinmemek için savaş veriyor gibiydi,
gözlerinde acı vardı. “Avukat olmam imkânsız değil mi? İmkân dahilinde
değildir bazı şeyler ama belki olurum. Eftalya. Avukat Eftalya Çevike
Başımı iki yana salladığımda acıyla, “Teslim olursam,” dedim ve hıçkıra
hıçkıra ağlamaya başladım. “Beni öldürecekler baba, ben ölmek istemiyorum.
Ben yaşamak istiyorum. Lütfen beni öldürmelerine izin verme. Hissediyorum, bu kez öleceğim be
“Kurtarın
beni!” diye bağırdım. “Bu şekilde ölmek istemiyorum....
Ölmek istemiyordu, böyle ölmekse hiç istemiyordu ve hak da etmiyordu. Hiç biri böyle sonu hak etmiyordu. Ruhlarına saçılan karanlığa rağmen kalplerindeki aydınlığın hatırına onlara kıymamalıydın, Aslı. Biz onları bu kadar severken, bir yazar olarak onları·Kitabı okudu
Hayır, geç kalmış olamazdım. “Kurtardım,” dedim yeniden ve vücudumun
hiç olmadığı kadar çok titrediğini fark ettim. “Kurtardım seni, biliyorum.” Sol
elini kaldırdım ve avcunun içinden öptüm, onu her öptüğümde gülümserdi ama
bu kez gülümsemiyordu.
Öyle güçlü, öyle yenilmez yapmışdı ki Aslı Tugayı gözümüzün önünde. Ve aynı şekilde öyle bir yıkdı ki onu. O yıkıntıların altında kaldık. Tugayın son ana gibi çıkardığı tüm yanqınlar, düşmana vurduğu darbeler hepsi anlamını itirdi. Her göz yaşı için bir y·Kitabı okudu
Reklam