Merve niz

İnsanın idealleri narin bir çiçek gibidir Ahmet Efendi. Bütün hayatın anlamı da işte bu çiçeği büyütmek ve Soldurmamaktır. Bir çiçeğe hayat vermek için, tırnaklarınla, parmaklarınla donmuş toprağı kazarsın, ellerin yara olur. Tırnağın etten ayrılır. Ellerin pul pul olur kabarır, cildin kuru toprak gibi çatlar, dökülür. Acı çekersin… Neden acı çekersin? O çiçek yetişsin diye. Elin yara olur, parmakların kanar ama tohumu toprağa attın mı kalbin mutluluk ve umut dolarlar. sonra toprağa bakıp beklersin… Bir yudum suyun varsa içmez, çiçeğin yeşersin diye toprağa dökersin… Gün olur gözyaşlarınla sularsın. Topraktan bit kadar yeşil başı gördün mü çocuk gibi mutlu olursun Ahmet efendi… Çiçek büyür, al al açar… Sen çiçek açıncaya kadar çok şeylerinden vazgeçer, feda edersin… Ama bir gün bakarsın ki çiçekler açar. Sen bir çiçek açsın diye beklerken her yer çiçek olur… sonra da o pütür pütür olmuş yaralı parmaklarını, suyunun son damlasını çiçeğe feda Edip kuruttuğun dudaklarını görmeyenler, o çiçeklerin nasıl yetiştiğini bilmeyenler, sana laf ederler. Bu çiçekler nasıl büyüdü, kim ekti, kim yeşertttı, kim suladı demezler. Çiçekler kendiliğinden yaşardı zannederler. Onları yeşertenin kıymetini bilmezler. Madalyanın da kıymetini bilmezler. Bilmezler kıymetini… Ahmet Ahmet Efendi… Bilmezler… 
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Merve niz

, bir kitap okudu
Puan vermedi·400 syf.·
2025 43. kitabı
Fırat Sunel
9.4/10 · 179 okunma
-Düzgün bir hayat sürmemek bence bir tür şiddet. -Yakınında onu önemseyen hiç kimse olmayan bir adam bile mi düzgün yaşamak zorunda yani? -Böyle düşünmekte şiddetin sessiz bir şekli bence. Yakınınızda sizi önemseyen hiç kimse yok diye kendinize bakmamak, sonuçta birine yönelttiğiniz şiddettir. Sizin özensiz bir yaşantınız olduğunu düşündüğümden değil ama kendinize ne olacağını umursamıyorsanız , bence bu çok üzücü. 
Yarın sabahın çok geç olmayacağını kim bilir!