Bir hikaye, iki arkadaşın çölde yürüdüğünü anlatır. Yolculuğun bir noktasında bir münakaşa olur ve biri diğerine tokat atar. Tokat yiyenin canı acır ama bir şey söylemeden kuma şöyle yazar: " BUGÜN EN İYİ ARKADAŞIM BENI TOKATLADI" Bir vahaya gelene kadar yürümeye devam ederler ve suya girmeye karar verirler. Tokadı yiyen bataklığa saplanır ve boğulmaya başlar ama arkadaşı kurtarır. Boğulmaktan kurtulduktan sonra bir taşa söyle yazar: " BUGÜN EN IYİ ARKADAŞIM HAYATIMI KURTARDI". Tokadi atan ve hayat kurtaran sorar:" Canını acittigimda kuma yazdin neden şimdi taşa?" Diğeri cevaplar: " Birisi canimizi yaktiğinda kuma yazmalıyız ki bağışlama rüzgarı silebilsin ama biri bizim için iyi bir şey yaparsa taşa kazımalıyız ki hiç bir ruzgar silemesin. " ACILARINIZI KUMA VE İYİLİKLERİ TAŞA YAZMAYI ÖĞRENİN". Özel bir kimseyi bulmak bir dakika alır, unutmak ise bir yıl.