Normopati: Normallik deliliği. Anormal derecede normal olan insanlar. Göz ucuyla hep başkalarını süzenler cemiyeti. Kişinin kendi bireyselliğini, toplumsal kabuller ve uzlaşı adına feda etmesi. Baş aşağı düşerken "Henüz her şey yolunda!" dedirten hal. Oysa senin farklılığın güzel. Dünyaya sana ait bir ses, bir renk, bir ezgi, bir eda, bir duruş, bir cümle bırak. Dünyaya sana ait bir yenilgi bırak. Senden başkasının kotaramayacağı kadar sana has bir düşüş, bir başarısızlık, bir yenilgi olsun. Aşağı doğru bir kavis. Oradan tüten bir anlam bırak. Koşmak zorunda değilsin, düşersen kalkmak zorunda değilsin. Düştüysen bir süre çayır çimenin tadını çıkar. Sana sürekli koşmanı söylüyorlar. Yarışmanı, birilerini arkada bırakmanı, ipi önce göğüslemeni bekliyorlar. Hep daha hızlı koşmanı istiyorlar. Bense sadece annenin çocukluğunda söylediği bir sözü hatırlatacağım: Koşma, düşersin!
Eğer sahibinin işleri karışmışsa
Ona şu sözler bir sancak gibi yeterli gelir:
Kişiyle şer arasında gece olsaydı eğer,
Allah'ın sabaha ne hazırlayacağını bilemezdik
Beşinci varsayım, hepimizin acıdan kaçmak için güçlü eğilimlerimiz vardır. Bu hem iyi hem kötüdür. İyi haber birçoğumuzun bize zevk ve doyum getireceği deneyimlere doğru yöneldiğidir. Kötü haber ise, yüzleşmek bize olgunlaşma getirse bile, acı veren hisler ve durumlarla yüzleşmekten kaçtığımızdır. Acıdan kaçmak, değişimin önündeki en güçlü engellerden biridir.