Isabella' in içi o çok iyi bildiği, kemiklerine kadar işleyen hayal kırıklığla doluydu. Şu hayatta hiçbir şey öğrenmemiş miydi? insanlar bırakıp giderdi bunu biliyordu insanlar Özellikle de onu bırakıp giderlerdi.
Bunu hatırla, diye düşündü ışığın Antoine' ın dağınık saçlarını vuruşunu, kahverengi gözlerindeki aşkı bir saat önce seni karanlıkta öpen o çatlamış dudaklarını hatırla.. Viann, o anda hissetti güven duygusunu Bir şişeye koymak Yalnızlığa ve korkuya kapıldığı zamanlarda onu içebilmek istiyordu.
" sanki göğsünün derinliklerine bir bıçak saplanmış kemiklerini ve kaslarını yırtarak geçmişti ve Keskin ucu da tam kalbinin üzerinde duruyordu tek bir yanlış hareketinde o hassas organı delip geçecekti"