Tanrı vardı; tanrı da, insanları öbür dünyada olduğu gibi bu dünyada da günahlarını açıkça söylemeye çağırıyordu . günahını Kendi ağzıyla söylemedikçe , ne yapsa temize çıkamazdı
Burada yeni bir öykü başlamaktadır. bir insanın yaşamının yavaş yavaş değişiminin , yavaş yavaş yeniden doğuşunun ,bir dünyadan başka bir dünyaya adım adım geçişinin , o güne dek hiç tanımadığı , bilmediği yepyeni bir gerçekle tanışmanın öyküsü ... Başka bir öykünün konusu olabilir bu ... ama bu öykü burada bitti ...
Oysa kendi aklımızla yalan bile söyleyemiyoruz biz! Bir yalan söyle bana , ama kendi yalanın olsun, alnından öpeyim seni. Kendi yalanını söylemek, başkasının gerçeğini söylemekten çok daha iyidir. Kendi yalanını söylediğinde bir insansın sen, ama başkasının gerçeğini yineldiğide yalnızca bir papağan...