Onun insanlıkla olan son bağıdır. Kaybolmuş masumiyetinin timsalidir. Sürgün edildiği yalnızlık nefretini beslediğinde ve intikam hırsı onu bir iblise döndürdüğünde bütün bir yeryüzüne korku salmıştı ama göğsünde de o son gözyaşını daima taşıdı. Biz zamanlar insan olduğunu unutmak istemedi belki de.
O gece oradan ayrılırken farklı bir adamdım, Meira. İlk görüşte aşk kulağa saçma geliyor fakat bana her görüşte aşk saçma gelirdi, hiçbir görüşte aşk olmazdı. Aşk olamazdı. Ama seninle oldu işte. Sana ansızın âşık olmuştum.
Bir Şaman’a sormuşlar;
“Zehir nedir?” diye.
“İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir!” demiş.
Bu güç de olabilir, tembellik de.
Yiyecek, ego, hırs, ihtiras, kendini beğenmişlik, kıskançlık, korku, öfke, nefret, hatta iyi niyet bile…