Düyşen, kitabımızdaki değerli öğretmenimiz. Kısa ve öz, anlatılmak istenene direkt okuyucuya sunulmuş. Yıllar geçmiş, büyük insan olunmuş ama sana öğretmenlik yapan ilk kişiyi unutamamış.. Unutan var mıdır.. Altınay ve ben ilk öğretmenimizi unutmadık. Altınay'ın okul hayatına atılması, hayat içinde yaşadığı zorlukta yanında olan tek kişi nasıl unutulabilirdi ki..
Merhaba okurlar,
İlk defa böyle bir inceleme yazacağım sanırım. Kitabı okurken kendi adıma zaman kaybı yaşamış hissine büründüm çünkü kitaptan beklentim tabi kitabın adından da yola çıkarak daha edebi, söylemin bizi etkileyeceği, olay örgüsü en azından mektuplar arasında düşünerek ve de birçok kişide görerek beklentiye girdim. Beklentimin çook altında kaldı, usta yazarın kızı ve eşine yönelik yaşantısının dışında gündelik sohbet içeren, hapishane olaylarına çok değinilmeden üstünkörü geçirilecek sunulmuş. Evet mektupları değiştirilmesi istenmiyor tabii ki ama ara bölüm olarak açıklayıcılar konulabilirdi.