Zaman bana da bir nehir gibi geliyor. O nehirde yüzüyorum. Sular akıyor ama hangi damla arkamda, hangisi önümde; nehir mi daha hızlı akıyor, ben mi . Su önüme mi geçiyor, arkamda mı kalıyor anlayamıyorum. Gerçek olan tek şey sonsuz bir akış.
"Baba" dedim. "Ölmemişsin ,ölmemişsin işte." "Bilemezsin ki bunu" dedi, " daha çok küçüksün aklın ermez ki." "Ama" dedim, "seni gördüğüme göre demek ki ölmemişsin"." Beni sen görüyorsun, ben kendimi görmüyorum, belki de sana göre ölmedim, kendime göre öldüm " dedi. Uyumuşum