Moonlight
@Moonlight5
Uçarı gülüşünle sen
-Hep öyle hayata barışık-
Çıkıp gelsen...
Reklam
Biliyor musun kalbim artık
Bir kuş gibi çırpınarak pencere önlerinde Titrek kanatlarıyla umudun
Düşmüyor bekleyişin hayal camlarına Gelmene yakın saatlerde.
Hayat dolduruyor her boşluğu kendince Bir başka başlangıçla
Tutuşmak üzere yeniden
Günüm kördüğüm oluyor. Geceyi çözemiyorum. Ay ışığı gümüş bir hançere dö nüşüyor karanlığın elinde, çizip çizip kanatıyor anı ların suskun yüzünü. Buz gibi sular sızıyor ürpertiler içinde tenimden hücrelerime. Acılaştıkça acılaşıyor ayrılık. Tırnaklarımı yiyorum
Sıcakla soğuğun aykırı yol ağzında; hevesle düş kırıklığının, bekleyişle bitişin bir birini yediği karmakarışık duygular içinde kaskatı kalı yorum.
Işıkları yanıyor bir bir karanlığa batan evlerin. Geçerek bırakılmışlığımın başucundan telaşlı adımlarla usul usul eksiliyor sokaklar.
Tam da akşam üzeri gidiyorsun alıp aklımın aydınlığını batan günle birlikte, ince hüzünler içinde alacakaranlığını eliyorsun yüreğime susan göğün.
Gölgelerin uzanıp uzanıp korkular içinde yalnızlığı öptüğü bu öksüz saatlerde; tam da özenle kurup sakladığım o en güzel sözü söyleyecekken gidiyorsun.
Yaşanmış ve yaşanmamış ne varsa sana ilişkin, dünya kadar bir yumruk olup oturuyor boğazıma.
Reklam