"Okumazsan unutursun. Günlük hayat o kadar meşgul ediyor ki kendini bile unutuyorsun. Halbuki okuyunca hatırlıyorsun. Ne olduğunu, nerden geldiğini, niye yaratıldığını, hangi amaca hizmet ettiğini, hedeflerini, ideallerini hatırlıyorsun."
Diyor ki, öfke bir kendine güvensizliktir. Öfke çaresizliğin arkasından gelir. Daha da ağır konuşuyor, öfke dünyayı tanımamaktan, bilgisizlikten gelir.
Şu bizim belalı Çukurova. Ben Çukurovaya bayılırım. Sıcağını, tozunu, dumanını, acı çiçeklerini... Toza bulanmış, yalnız yalnız kalmış dut ağaçlarını severim.