Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazan hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim.
İnsan ne kadar unutmaya çalışırsa çalışsın, geçmişini asla unutamaz. Hep bir iz, bazen küçük, bazense büyük bir iz kalır onda. Bu yüzden öyle kolay kolay silemezsin. Kimi zaman da her şeyi unutmuş gibi görünür. Ama hep küçük bir parça vardır; ona tüm geçmişi hatırlatan...