Sümeyra

Sümeyra
@Morgan22
Bu gece şiir yok. Kelimeler öldü. Bu gece masal yok. Şehrazat uyuyakaldı. instagram.com/fotolingrad?igs...
Üç yıl içinde işgalin karanlık günleri bitmişti. İkinci yılda asrın zaferi (Sakarya) tamamlanmıştı. Üçüncü yılda Kurtuluş Savaşı Mudanya'da zaferle sona erdi ve saltanat lağvedildi. Türkiye tarihi yine hızlı bir tempoyla kendi çizdiği kader doğrultusunda ilerledi (faber est suae quisque fortunae/herkes kendi kaderinin mimarıdır).
Reklam
"Yok oldu zannettiğiniz ordularını Türkler yine toparlar ve bir sabah aniden karşınıza çıkarlar" dedi.
"Aslında hiçbir zaman tenha olmamıştır hastanemiz. Ama son beş yıldır inanılmaz bir artış var. İnsanlar çok mutsuz Nevzat Bey." Bana çevirdi bakışlarını. "Ülkeyi hiç bu kadar mutsuz görmemiştim. Mutsuz ve gergin. Kibrit çaksanız alev alacak gibi herkes. Hayat şartları çok ağırlaştı. Yoksulluk çok arttı. Zenginler daha da zenginleşti ve sayıları azaldı; fakirler daha da fakirleşti ve sayıları hiç olmadığı kadar arttı. Bir atasözümüz var, elle gelen düğün bayram diye. Ama küçük bir azınlık lüks içinde yaşarken, büyük çoğunluğun yokluk çekmesi toplumsal psikolojiyi bozuyor. İntiharlar bunun için arttı, uyuşturucu kullanımı had safhaya ulaştı.İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz...
Yağmur yağıyordu; seyrelmeden, yavaşlamadan, hiç ara vermeden külrengi gökyüzünden dökülen sonsuz bir ırımak gibi İstanbul'a yağmur yağıyordu. Görkemini kaybetmiş saraylara, hükmünü yitirmiş tapınaklara, her gün biraz daha küçülen parklara, her gün biraz daha azalan ağaçlara, her gün biraz daha kirlenen denize, her gün biraz daha çoğalan şekilsiz binalara, her gün her gece sıkış tepiş bu binalara sığınmış insanlara, bu kadar ihanete, bu kadar alçaklığa, bu kadar yağmaya rağmen güzelliğini hâlâ koruyan bu kadim kente yağmur yağıyordu.
Nazan Öğretmen'le yaşadığı deneyimlerinden yola çıkarak, hayata dair genellemelerini bir bir yapmıştı: Öğretmenler taraf tutmaz, herkesi kucaklardı. Öğretmenler kızmaz, öğretirdi. Öğretmenler babalar gibi bağırmaz, sakince konuşurdu. Öğretmenler anneler gibi uzak durmaz, şefkatle dokunurdu.
Reklam