Bence İstanbul'un en büyük kusuru, bir kibar hayatı ve kibar halkı olmamasıdır; Abdülhamid zamanında İstanbul'da asalet, türlü köpekliklerle zengin olmuş hırsız ailelerine mahsustu, şimdi meşrutiyet bunu da mahvetti, evvelden zaten kibar yoktu bugün zengin de kalmadı.Eşitlik ise yalnız herkesin ahlaksızlık ve fikirsizlikte birbirine benzemesinde tecelli ediyor demektir.