Bu kitap bir süredir radarımdaydı fakat okuduktan sonra sanırım beklentim çok yüksekti ki o beklentiyi tam karşılayamadı. Kurgusu güzeldi sonda yaşanan olay gerçekten de ilgi çekiciydi ve güzel bir ters köşeydi.
Ama ben sondaki ters köşeden çok o gerilim ve neden böyle acaba bu kadın dediğiniz yeri daha çok sevdim. Bir de tam ters köşenin vurmasına birkaç sayfa kala olayı anladım. Tam o anda öğrenseydim o son cümleyle gerçekten daha iyi olabilirdi benim için ama bir yerde kendini açığa verdiğini düşünüyorum.
Yine de güzel bir kitaptı zaten Psikoloji okuduğum için ben içerisinde bulunan küçük psikolojik bilgileri de çok sevdim. Çocuklukta yaşananların etkisinden bahsedilmesi ve bu şekilde bağlanması hoşuma gitti açıkçası.
Kısacası güzeldi akıcı ve merak ögesini hep diri tutan keyifli bir kitaptı.
Çok fazla bu türde kitap okuyan birisi değilim. Hatta geçen sene popüler olmaya ilk başladığı zamanlardan beri okumayı düşündüğüm bir kitaptı. Ama nedense içine bakınca çok yavaş ilerleyen bir hikayesi varmış gibi hissediyordum. Fakat kesinlikle öyle değil hatta 200 sayfaya bu kadar çok olayı nasıl sığdırmış yazar şaşırdım. Veee tabiki de bayıldım. Bazı kitaplar zamanını bekler ya bu kitap da bence tam da benim hazır olmamı bekliyormuş.
---SPOİLER---
Kitabın başında Fugui'ye ne kadar kızdıysam kitabın sonunda ona bir o kadar da üzüldüm. Zaten her yaşanan olayda daha da üzüldüm. Hele de artık kitabın ortalarından sonra ölen her bir karakter için ağlamak üzereydim. Artık sayfaları çeviresim gelmiyordu çünkü bu sefer kim ölecek diye çekiniyordum. Ama aynı zamanda neler oldu da sadece Fugui ve öküzü -Fugui :)- kaldı bir başına diye merak edip okudukça okudum.
Gerçekten sanki bir kitap okumadım da bir hayata tanık oldum gibi hissettim ki okuyan çoğu kişi de böyle hissetmiş. Bir ailenin başına daha ne gelebilir ki dediğim her seferinde bir şey oldu. En sonda Kugen yaşıyordur bari daha küçük o dedim ama en üzücü sonu da o yaşadı. Ki zaten annesinin ve babasının ölümü hala içimde büyük yarayken onun da ölmesi beni çok üzdü.
Ayrıca Fugui'nin karakter gelişimi çok etkileyiciydi. Baştaki hovarda adamdan düşünceli ve ailesine bağlı bir adama dönüşmesi güzel işlenmiş. Torunuyla daha uzun zamanı olsun isterdim.
Sanırım bir süre dram kitaplarına ara verip gerilim kitaplarına geri dönmeliyim. Çünkü bu kitap içimi çok da hoş bir zevkle ezdi. Okudukça içim ezildi ama meraktan da hep okumaya devam ettim. Bitirdikten sonra oturup bir süre boşluğa bakmalıktı kısacası.
Kıyamet sonrası senaryolarını aşırı severim o yüzden bu kitap da favorilerim arasına girdi. Kitap kısa olmasına rağmen anlatmak istediklerini çarpıcı bir şekilde anlatabilmiş. Ayrıca bu kitabın yazıldığı zamana bakıldığında bu kadar tespit gibi bir evren yaratmış olmasına bayıldım.
Kitaplığımda kenarda kalmış ve okumadığımı fark edince şaşırmıştım. Şimdiye kadar okumamış olduğuma da azıcık pişman oldum çünkü bu kitap bir film olsa hemen izlemeye giderdim.
Hizmetçi serisini geçen sene okumuş biri olarak bu kısa hikayeyi de okumazsam olmazdı.
Hikaye zaten Enzo ve Millie'nin düğün gününü anlatıyor. Kısa ama bence tatlı bir hikayeydi. Üçüncü kitabın başındayken bir anda bu kadar çok zaman aralığı bırakılmış olmasına şaşırmıştım. O yüzden bu kitap o aralığı az da olsa kapatmış.
Seri tamamlandığına göre sırada filmi varr.
Beklentimin Fazlasıyla Üstündee
Açıkçası ilk kitabı okuyup fazlasıyla sevdikten sonra doğal olarak ikincisini o kadar sevemeyeceğimi düşünmüştüm. Ne de olsa çoğu şeyin hep ilki daha güzeldir. Ama bu kitap bu önyargımı tamamen ezip geçti.
Kitap kısacası bizim tatlış aşıkların yaşanan bir olaydan sonra ayrılmaları ve bu ayrılığın üzerinden 2 yıl geçtikten sonra tekrardan karşılaşmalarını ve sonrasını anlatıyor.
Ama bundan çok daha fazlasııı.
Yazar bence bu kitapta merak ögesini daha diri tutmuş. "Neden böyle olmuş acaba" diye düşünüp okumaya sürekli devam ediyorsunuz. Ayrıca karakter gelişimini de çok güzel yansıtmış ve olaylar sanki bir gerçeğe dayanıyormuş gibi hissetmeden de edemedim. Kurgusu çok iyi işlenmiş ve bir çırpıda okuyup içinize çekesiniz geliyor.
Kitabı bu kadar sevmemdeki başka bir etken de kendi hayatımdaki bazı olaylarla benzerliğinden yaptığım özdeşim aslında. Çünkü cidden bazı yerlerde "Evet, ben de tam böyle hissettim ve böyle düşündüm" diye şaşırarak kitaba baktım.
En sevdiğim -artık- romcom serisi olan bu 2 kitaplık serinin ikinci kitabı üniversite hayatını konu aldığı için de bana daha çok hitap etti.
Duygusal bir patates olarak bazı yerlerde de çok üzüldüm. Ama sonu beni aşırı derecede tatmin etti. Hikayede herhangi bir eksik kalmadı ve bence tam da olması gerektiği gibi oldu her şey.
Aşkı sadece içi boş tutkulardan ve sözlerden işleyen kitaplar yerine saf, gerçek ve içinizi sıcacık eden bir aşk okumak bana her zaman ilkbaharda sevgilinizle yaptığınız bir doğa yürüyüşü gibi hissettiriyor. Bu kitap da tam öyle hissettirdi.