İnsan çocukken bir an önce yetişkin olup her şeye kendi karar vermek ister ama gerçekten yetişkin olunca yetişkinliğin en berbat tarafının bu olduğunu fark eder.
Biz çocuklarımızın kendi hayallerinin peşinden koşmasını da bizim izimizden gitmesini de istemeyiz. Onlar bizim hayallerimizin peşinden koşsun, biz de onların izinden gidelim isteriz.
Biliyorsun Theo, kabullenmesi en zor şeylerden biri, en çok ihtiyacımız olduğu zaman sevilmemiş olduğumuzdur. Sevilmemiş olmanın acısı berbat bir histir.
Tüm insanlar aynıdır: Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler ama keybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.