A.Özhan
@Mou_Leipeis
𝓐𝓷𝓲𝓶𝓪 𝓓𝓾𝓵𝓬𝓲𝓼 𝓥𝓲𝓿𝓪𝓼 𝓜𝓮𝓬𝓾𝓶
Bakarken sevmeye doyamıyorum…
Bir bakışta ömrümü sığdırıyorum sana.
Haykırmak varken adını,
tüm şehir duysun isterken kalbimin çırpınışını…
Ruhum derin bir suskunluğa bürünüyor şimdi.
Çünkü sen,
ulaşılmazın en derin halisin.
Bir düş,
bir imkânsız,
bir gizsin benim için.
Dokunamadığım dualarımda taşıyorum seni…
İçimde sakladığım en değerli sır,
en sessiz yangınsın.
Herkes bilse eksilirsin belki,
o yüzden sadece içimden seviyorum.
Sessizce.
Derinden.
Yalnızca sen olduğunu bilerek…
Sen, benim gizlimsin.
Ve ben, gizlimle yaşadım en çok seni..
/A.Özhan
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Keşke…
Zamanın sınırı olmasa.
Senli anlar sonsuz sürse.
Ve ben yalnızca sende kalsam..
/A.Özhan
Belki de başka bir yol daha vardı…
Seninle kesişmeyen, ama aynı gökyüzüne bakan bir yol.
Kelimelerin susmadığı, yarım kalmadığımız bir ihtimal mesela.
Elini uzattığında tutabildiğim,
göz göze geldiğimizde kalbimizin aynı anda çarptığı…
Ama olmadı.
Biz, olasılıkların en hüzünlüsünde kaldık.
Sevmenin çok geç, gitmenin çok erken olduğu yerde…
Şimdi ne zaman geçmişe baksam,
“Başka bir ihtimal daha olsaydı keşke” diyorum.
Belki o zaman,
vedalar değil,
başlangıçlar yazılırdı hikâyemize..
/A.Özhan
Sen beni… biraz da olsa… benim seni sevdiğim gibi sevsen..Duygu ve Düşünce
O zaman belki,
bir bakışınla düzelirdi günüm.
Bir kelimenle susardı içimdeki fırtına.
Biraz da olsa…
Benim gibi sevsen;
hiç gelmediğin yerlerde seni beklediğimi anlardın.
Sessizce adını andığım anlarda,
bir ses olurdun kulağımda.
Ben seni,
kalbimin en tenha yerinde saklıyorum.
Dün gibi, şimdi gibi, hep gibi.
Biraz da olsa sen de öyle saklasan beni…
O zaman belki,
bu kadar kırılmazdım suskunluğuna.
Bu kadar yanmazdı içim,
sen yokken bile seni bu kadar çok sevmeme.
Biraz da olsa…
Benim gibi sevsen…
Belki ben,
bu kadar “keşke”yle dolmazdım..
/A.Özhan
Sesin yoksa, sanki dünya sessizliğe hapsolur.
Nefesin yoksa, içimdeki hava bile yetmez yaşamaya.
Bakışların yoksa, güneş doğsa ne fark eder?
Gözlerinle değil de, yokluğunla uyanıyorsam her sabaha…
Hangi gün, gerçekten başlamış sayılır ki?
Zaman titrer işte…
Çünkü senin olmadığın her an, kalbimin biraz daha eksildiği andır.
Ve ben, bir sesini duymak için bin suskunluğa katlanırım…
/A.Özhan