Sıkılıyordum.
İşimde, evimde, trafikte, alışveriş sırasında, bayram ziyaretinde, akraba ortamında. Hatta eşyalardan bile sıkılıyordum. Oturma odamdan, kitaplığımdan, kıyafetlerimden, yıllardır ayağımı yerden kesen arabamdan...
Sayısız değişken üzerinden kurduğum her denklem negatifti hayatımda.
Sonunda kendime sordum: Bunca şeyi nasıl değiştirebilirim ki bir solukta?
inceden inceye hesaplar yaptım.
Nihayet çözümü buldum.
Sorun; pay'daki büyüklük ve karmaşa değil, payda'nın küçüklüğü ve acziyetiydi.
Payda "ben"dim.
Kendi değişimim, tüm denklemi pozitif yaptı.
+Niçin uyuyamıyorsun?
-Bir şeyleri takıyorum hep, bir şeyler düşünüyorum. Oradan oraya zıplıyor düşüncelerim. Kaygılarım var, çok akılcı da değiller. Birilerine anlattığım zaman bana saçmaladığımı söylüyorlar. Sadece kendime anlatıyorum ve uyuyamıyorum.