Ömer ATAY
@Mr_omer
Çağın ötesinde/gerisinde bir okur.
(evli)
instagram.com/@mr._atay_
Şu anda okuduğu kitaplar
Freudcu bakış açısının benimkinden farkı, Freud'un bünyesel faktörlerden, esasen içgüdüsel faktörlerden söz ederken libido teorisine dayanarak düşünüyor olmasıdır. Bense bünyesel faktörlerin bundan çok daha fazlası olduğunu düşünüyorum. Bunu burada daha fazla açıklamaya kalkışamam. Bence bünyesel faktörler sadece, genelde mizaç olarak tanımlanan faktörleri-Yunan mizaç teorisi açısından da, Sheldon'ın tipoloji kuramı açısından da- kapsamakla kalmayıp canlılık, yaşam sevgisi, cesaret ve bahsetmek bile istemediğim diğer bir sürü faktörü de kapsar. İnsanın kromozom piyangosunda belirli bir varlık olarak tasarlandığını düşünüyorum. İnsanın yaşamının sorunu yaşamın, belli bir şekilde doğmuş o kişiye yaptığı şeydir. Bence yaşam koşulları, tasarlandığı tipin lehi- ne olsaydı o kişinin nasıl olacağını, yaşamın ve şartların o ki- şiye ne gibi çarpıtmalar ve hasarlar getirdiğini düşünmek, bir analist için iyi bir egzersiz olur.
Tedavi söz konusu olduğunda bana göre esas nokta, bu yüzleşmenin hastada sebebiyet verdiği gerçek çatışmadır. Bu da teoride yapılamaz, sadece sözlerle yapılamaz. Hastanın, "Annemden korkardım," dediğindeki gibi basit bir şey ele alınsa bile, bu ne demektir? Bu, hepimizin alışık olduğu korku türüdür; okuldaki öğretmenimizden, polisten korkarız, birilerinin bizi incitebileceğinden korkarız ki, bu kadar önemli başka bir şey daha yoktur. Fakat hasta, annesinden korktuğunu söylediğinde şunu kastediyor olabilir: "Bir kafese konuluyorum. Kafeste bir aslan var. Biri beni içine koyup kapısını kapıyor. Ne hissederim?" Rüyalarda ortaya çıkan tam olarak budur; yani timsah, kaplan veya aslan rüyayı görene saldırmaya çalışmaktadır. Fakat "Annemden korkardım," kelimelerini kullanmak, hastanın gerçek korkusunun üstesinden gelme ihtiyacı için yetersiz kalır.
Direnmenin mahiyeti de farklıdır. İyicil bir nevrozda -sonuçta direnme, tereddütten, biraz korkudan, vs. doğar-kişiliğin çekirdeği gerçekte normal olduğu için direnmeyi yenmenin de görece kolay olduğunu görürsünüz. Bununla birlikte, kötücül, ağır nevroz dediklerimin direnmesini ele aldığınızda bunun derinlerde kökleşmiş olduğunu görürsünüz çünkü bu kişi, kendine ve birçok insana kendisinin tamamen narsist biri olduğunu, aslında kimseyi umursamadığını itiraf etmek zorundadır. Diğer bir deyişle, bu kişi iyicil nevrozdan mustarip birininkinden çok daha büyük bir gayretle iç görüsüyle savaşmak zorundadır.
...Bahsetmek istediğim çok çağdaş bir fenomen olup da cevaplaması çok zor bir soru olan başka bir durum var. Çağdaş düzen adamı, yani yabancılaşmış, narsist, ilişkisiz, hayata gerçek bir ilgi duymayan, sadece aletlere ilgi duyan, spor bir arabayı bir kadından daha heyecan verici bulan bir adam gerçekte ne kadar hastadır. Şimdi, o ne kadar hastadır?
Bir anlamda çok hasta olduğu söylenebilir, o zaman belli belirtiler ortaya çıkacaktır: korkar, güvensizdir, sürekli narsisizminin onayına ihtiyacı vardır. Yine de aynı zamanda bütün toplumun bu anlamda hasta olmadığı da söylenebilir: insanlar fonksiyonlarını yerine getirirler. Sanırım bu insanlarda sorun, kendilerini genel hastalığa ya da "normallik patolojisi" diyebileceğiniz duruma uyarlamada gösterdikleri başarıda ortaya çıkar. Bu vakalarda tedavi problemi çok zordur. Bu adam aslında "çekirdeğe ait" bir çelişkiden, yani kişiliğinin çekirdeğindeki derin ruhsal bozukluktan mustariptir: Aşırı narsist bir davranış ve hayat sevgisinden yoksunluk gösterir...
10/10
30 günde okudu
·2023 12. kitabı
