Hegel'in diyalektiği her şeyi yapma özgürlüğünün olduğu, ama yapacak hiçbir şeyin olmadığı yaşamdan yoksun toplumlara denk düşer. Dolayısıyla,düşünmekte özgürüzdür, ama düşünülecek bir şey de yoktur."
Eski felsefe, ben soyut, sadece düşünen bir özüm, beden benim özüme ait değildir, önermesini çıkış noktası olarak alırken, yeni felsefe ise şu önermeyle başlar: Ben gerçek, duyusal bir özüm, kendi bütünlüğü içinde beden benim Ben'imdir, benim özümdür