Okur1aile
@Mrs_Esma
Okumadan geçen bir gün yitirilmiş bir gündür.
Gözleri En Güzel Yeri benim için karanlık ama bir o kadar da sürükleyici bir okuma oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren Ji-won’un dağılan ailesi, içten içe büyüyen öfkesi ve kırılgan ruh hali hikâyenin tonunu net bir şekilde hissettiriyor. Babasının gidişiyle çöken bir hayat, ilgisiz bir anne ve gölgede kalmış bir kardeş. Tüm bunların ortasında Ji-won’un iç dünyasına girmek gerçekten rahatsız edici ama aynı zamanda merak uyandırıcıydı.
Özellikle balık gözleriyle başlayan o tuhaf kırılma anı ve sonrasında gelen gerçeklik ile rüya arasındaki geçişler çok etkileyiciydi. Yazarın bu noktada kurduğu atmosfer oldukça güçlü. Yer yer ürpertici sahnelerle okuyucuyu sürekli tetikte tutuyor. George karakteri ise sinir bozucu derecede gerçekçi, okurken ona karşı Ji-won’la aynı öfkeyi hissetmemek zor.
Ancak kitabın temposu bazı yerlerde biraz dengesiz geldi bana. Özellikle orta kısımlarda tekrar hissi oluşabiliyor ve karanlık atmosfer zaman zaman fazla yoğunlaşıp yorucu olabiliyor. Yine de finale doğru artan gerilim bu durumu toparlıyor.
İntikam, travma ve zihnin karanlık köşeleri üzerine cesur bir hikâye. Herkesin kolayca seveceği bir kitap değil ama psikolojik gerilim sevenler için kesinlikle akılda kalıcı bir okuma deneyimi.
Reklam
Hamur Bizim İşimiz kitabı, hem nostaljik bir dokunuş sunan hem de modern mutfak ihtiyaçlarına hitap eden çok samimi bir eser.
Eskiden annelerimizin, anneannelerimizin o sararmış, kenarı notlarla dolu tarif defterleri vardı ya, işte o defterlerin içindeki en özel sırlar, şimdi modern mutfaklarımıza konuk oluyor.
Hamur Bizim İşimiz sadece bir yemek kitabı değil, milyonlarca hamur işi sevdalısını aynı sofrada buluşturan kocaman bir topluluğun hikayesi.
Kenarına biraz daha tarçın yazılmış kurabiyelerden, ilkokul veli toplantısı için notu düşülmüş poğaçalara kadar her şey var.
Tam ölçülü tariflerle "Acaba kıvamı tutar mı?" derdine son verilmiş bu kitapta. Klasik tatları günümüz mutfağına uyarlayan bu kitapla, şimdi mayalama ve pişirme sırası bizde!
Bu kitapta Engberg, bizi Kopenhag’ın o alışık olduğumuz şehir karmaşasından çıkarıp Bornholm adasının sisli ve tekinsiz atmosferine götürüyor. Bir polisiyede mekan değişimi her zaman risklidir ama bu kitapta adanın o kapalı toplum yapısı ve yabancılara karşı soğuk duruşu, hikayenin gizemine gizem katmış.
Bu kez karşımızda sadece bir cinayet dosyası değil, aynı zamanda karakterlerin ruhsal derinliklerine inen çok katmanlı bir hikaye var.
Bu kitapta ana karakterimiz Jeppe Korner’i hiç olmadığı kadar kırılgan ve kendi içine dönük görüyoruz. İzne ayrılmış, kalbi kırık bir halde bir kereste fabrikasında çalışarak huzur ararken, kaderin onu yeniden bir gizemin ortasına çekmesi hikayeye müthiş bir melankoli katmış. Diğer yanda ise Anette Werner, şehir merkezindeki vahşi bir cinayetin izini sürerken serinin o bildiğimiz güçlü ve enerjik temposunu koruyor. İkilinin arasındaki mesafeye rağmen kopmayan bağ, kurgunun en sağlam kolonlarından biri.
Kitabın ilk yarısı Jeppe’nin içsel yolculuğuna ve adadaki ağır atmosfere odaklandığı için polisiye aksiyonu bekleyenlere biraz yavaş gelebilir. Ancak yazar kitapta vurgulanan o tuhaf ipuçlarını öyle ustalıkla birleştiriyor ki, Bornholm adasının o kapalı ve yabancıya soğuk toplum yapısı içinde kendinizi bir anda "Katil kim?" sorusunun peşinde buluyorsunuz. Şehirdeki parçalanmış cesetle adadaki sessiz hayatın kesişme noktaları bazen fazla tesadüf gibi hissettirse de, Engberg’in kalemi bu açığı atmosferin gücüyle kapatmayı başarıyor.
"Sevgi bu felaketi önlemeye yetmediği gibi sonrasındaki yaraları da sarmaya yetmedi" cümlesinin hakkını veren, son ana kadar tahmin yürütmeyi zorlaştıran, karanlık ve olgun bir İskandinav polisiyesi. Eğer seriyi takip ediyorsanız, Jeppe ve Anette’in bu kişisel ve gizemli yolculuğuna kesinlikle eşlik
