Okur1aile
@Mrs_Esma
Okumadan geçen bir gün yitirilmiş bir gündür.
Rıhtım, Katrine Engberg’in Kopenhag serisinde tansiyonu iyice yükselttiği, karanlık ve sürükleyici bir polisiye olmuş.
Kitap, kaybolan genç Oscar Dreyer-Hoff’un hikâyesiyle başlıyor ama aslında mesele sadece bir kayıp vakası değil. Aile içindeki sırlar, yalanlar ve geçmişin gölgeleri bir bir ortaya dökülüyor. Dedektifler Jeppe Korner ve Anette Werner ikilisi yine çok uyumlu; özellikle Jeppe’nin detaylara yaklaşımı ve Anette’nin daha sezgisel tarafı hikâyeye güzel bir denge katıyor.
Yazarın anlatımı akıcı ve atmosfer kurma konusunda gerçekten başarılı. Kopenhag’ın o karanlık, soğuk ve biraz da tekinsiz havasını hissediyorsunuz. Olaylar yavaş yavaş açılıyor ve her bölümde acaba şimdi ne çıkacak diye merak ederek okumaya devam ediyorsunuz.
Bazı yerlerde olayların biraz fazla dallanıp budaklandığını ve yan hikâyelerin ana konunun önüne geçtiğini hissettim. Tempo zaman zaman düşüyor ama finale doğru toparlanıp yine heyecanı yükseltiyor.
Gizemli ve katmanlı kurguları sevenler için oldukça tatmin edici bir kitap. Özellikle seriyi takip edenler için karakterlerin gelişimini görmek ayrı bir keyif. Polisiye severlere kesinlikle öneririm
Reklam
Sanane Hoshio'nun bu eseri, son zamanlarda popüler olan iyileşme temalı Japon edebiyatının en zarif örneklerinden biri.
Kintsugi, kırılan seramik eşyaları altın, gümüş ya da platin tozuyla karıştırılmış özel bir reçineyle onarma sanatıdır. Ancak bu sanatın felsefesi sadece tamir etmekten ibaret değildir. Kırılan parçayı saklamak yerine, kırıkları altınla vurgulayarak nesnenin yaşanmışlığını yüceltir.
"Kırıldığın yerden iyikeşirsin." Kintsugi Evi, aslında tam bir yavaş yaşam güzellemesi. Kitabın Kanazawa’nın sakin sokaklarında geçen o huzurlu havası, okurken insanı o atmosferin içine çekiyor. Yazar, Urushi kokusunu ve atölyenin o sessiz disiplinini öyle güzel betimlemiş ki, kendimi bir anda o tezgahın başında, ellerim yapış yapış reçine içinde hayal ettim.
Üç kuşak kadının, Büyükanne, Yuuko ve Mao çatışmaları ve sessizlikleri çok gerçek. Her birinin kendi çatlağı var. Büyükannenin sessiz bilgeliği ve her şeyi bir arada tutma çabası kitaba asıl ruhunu veren şey.
Kintsugi sadece bir zanaat olarak değil, bir yaşam biçimi olarak işlenmiş. Hayatımızdaki hayal kırıklıklarını çöpe atmak yerine, onları kabullenip nasıl altınla bezeyebileceğimizi samimiyetle sorgulatıyor.
Eğer aksiyon dolu, olayların hızla birbirini izlediği bir kurgu arıyorsanız bu kitap sizi biraz zorlayabilir. Hikaye, tıpkı kintsugi sanatındaki reçinenin kuruması gibi çok ağır ilerliyor. Japon edebiyatının genelinde olan o mesafeli ve sade anlatım burada da hakim. Karakterlerin duygularını dışa vurmak yerine içlerinde yaşamaları, bazen okurla aralarına görünmez bir duvar örüyor.
Kintsugi Evi, ruhu yorulmuş, mükemmel olma çabasından bıkmış herkesin okuması gereken, şifa niyetine bir roman. Sessiz bir köşede, sindire sindire okunacak cinsten. Kitabı bitirdiğinizde elinizdeki fincanın üzerindeki en ufak
10/10
Beğendi
9 Kapı 1 Hazine, kızımla birlikte okurken bizi hem eğlendiren hem de düşündüren sıcacık bir yolculuğa çıkardı. Yaren, Efe, Doruk ve Doğa’nın Kitap Gezegeninde açtıkları her kapı, bir kitabın ortaya çıkış sürecine dair yeni bir keşif sunuyor. Hikâye ilerledikçe sadece bir macera okumadık, aynı zamanda yazarın hayal gücünden editöre, çizerden matbaaya kadar uzanan o görünmeyen emeği de tanımış olduk.
Kitabın en dikkat çekici karakterlerinden biri de Kitku. Sevimliliği ve rehberliğiyle hikâyeye farklı bir renk katıyor. Özellikle çocukların ilgisini çekecek şekilde kurgulanmış olması, anlatımı daha eğlenceli ve bağ kurulur hale getiriyor. Kızımın en çok ilgisini çeken karakterin Kitku olması da bunun güzel bir göstergesiydi.
Bir diğer güzel detay ise kitapta yer alan kare kod sayesinde şarkılara ulaşabilmek. Okurken o şarkıları dinlemek, hikâyenin atmosferini güçlendiriyor ve kitabı sadece okunacak bir şey olmaktan çıkarıp adeta küçük bir deneyime dönüştürüyor. Bu özellik çocuklar için çok keyifli ve akılda kalıcı.
Erdal Karakaya’nın kalemi oldukça sade, anlaşılır ve çocuklara hitap etmeyi bilen bir dilde. Anlatımı didaktik olmadan öğretici. Yani çocuk sıkılmadan öğreniyor. Bu da kitabın en güçlü yanlarından biri bence.
Yazmaya merakı olan ya da kitapların dünyasını daha yakından tanımak isteyen çocuklar için oldukça ilham verici bir eser. Biz anne-kız olarak hem keyif aldık hem de "bir kitabın arkasında ne kadar büyük bir emek varmış" diyerek kapattık.
Reklam