Okur1aile
@Mrs_Esma
Okumadan geçen bir gün yitirilmiş bir gündür.
Komiser Muharrem Baltalı Hano'nun Peşinde, polisiye seven biri olarak benim için inanılmaz bir okuma deneyimi oldu.
Kitap, klasik bir polisiye kovalamacasından ziyade, derininde adalet kavramını sorgulayan ve tarihsel bir figürün gölgesini günümüze taşıyan oldukça sarsıcı bir eser.
Kitabı okurken “Baltalı Hano kim?” sorusu zihnime yerleşti ve kitap boyunca bu gizemin peşinden sürüklendim. Hikâye, Komiser Muharrem’in yürüttüğü bir araştırma üzerinden ilerlese de aslında sadece bir suç takibi değil. Adalet, vicdan ve insanın kendi iç hesaplaşmasıyla ilgili bir yolculuk. Baltalı Hano ise klasik bir karakterden çok daha fazlası, hem güçlü hem de tartışmalı, aynı zamanda derinlikli ve hayranlık uyandıran bir kadın karakter. Onun kim olduğu ve neyi temsil ettiği kitabın en merak uyandıran yönlerinden biri bence.
Mehmet Işık’ın kalemi, yer yer ağır ve edebi bir üsluba bürünse de bu durum hikayeye sıradan bir polisiyeden çok daha derin bir boyut katmış. Kadın gücünü polisiye bir potada eritmesi kaleminin cesaretini ortaya koyuyor. En sevdiğim yanı, sadece olaylara değil insanın iç dünyasına da dokunması oldu. Adalet kavramı sık sık sorgulanıyor ve bu da okurken kendi düşüncelerimi gözden geçirmeme neden oldu.
Komiser Muharrem yolun sonunda kendi görevini mi seçecek, yoksa Baltalı Hano’nun adaletine mi ikna olacak?
Eğer adalet, vicdan, ve karakter derinliği olan, atmosferik bir yolculuğa çıkmak istiyorsanız bu gizemli kovalamacaya mutlaka şans vermelisiniz.
Reklam
Houshang Moradi Kermani’nin dünyaca ünlü kaleminden çıkan Reçel Kavanozu, aslında basit bir inat hikayesinden çok daha fazlasını sunan, okurken insanı hem gülümseten hem de derin derin düşündüren bir eser. Bir çocukla birlikte bu yolculuğa çıkmak, kitabın alt metnini anlamak adına harika bir deneyim olmuş.
Kitabın merkezinde Celal var. Sıradan gibi görünen bir problem açılmayan bir reçel kavanozu onun için adeta bir mücadeleye dönüşüyor. Ama bu basit olayın arkasında aslında çok güçlü bir mesaj saklı: Çocukların kararlılığı, sabrı ve pes etmeyişi çoğu zaman yetişkinlerin bakış açısını bile değiştirebiliyor. Celal’in azmi, özellikle çocuklar için çok güzel bir örnek.
Yazarın dili oldukça sade ve akıcı. Bu da kitabı çocuklarla birlikte okumayı çok keyifli hale getiriyor. Aynı zamanda alt metinde yetişkinlere yönelik ince bir eleştiri de var; bizlerin çabuk vazgeçme alışkanlığına dokunduruyor.
Çocukların o tertemiz inadı, kararlılığı ve imkansız kelimesini kabul etmeyişleri bize o kadar çok şey öğretiyor ki. Okurken hem çok güldük hem de yetişkinlerin dünyasını Celal’in gözünden sorguladık.
Kapak açıldı mı açılmadı mı söylemiyorum ama Celal’in o kapağı açma çabası kesinlikle okunmaya değer.
Gözleri En Güzel Yeri benim için karanlık ama bir o kadar da sürükleyici bir okuma oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren Ji-won’un dağılan ailesi, içten içe büyüyen öfkesi ve kırılgan ruh hali hikâyenin tonunu net bir şekilde hissettiriyor. Babasının gidişiyle çöken bir hayat, ilgisiz bir anne ve gölgede kalmış bir kardeş. Tüm bunların ortasında Ji-won’un iç dünyasına girmek gerçekten rahatsız edici ama aynı zamanda merak uyandırıcıydı.
Özellikle balık gözleriyle başlayan o tuhaf kırılma anı ve sonrasında gelen gerçeklik ile rüya arasındaki geçişler çok etkileyiciydi. Yazarın bu noktada kurduğu atmosfer oldukça güçlü. Yer yer ürpertici sahnelerle okuyucuyu sürekli tetikte tutuyor. George karakteri ise sinir bozucu derecede gerçekçi, okurken ona karşı Ji-won’la aynı öfkeyi hissetmemek zor.
Ancak kitabın temposu bazı yerlerde biraz dengesiz geldi bana. Özellikle orta kısımlarda tekrar hissi oluşabiliyor ve karanlık atmosfer zaman zaman fazla yoğunlaşıp yorucu olabiliyor. Yine de finale doğru artan gerilim bu durumu toparlıyor.
İntikam, travma ve zihnin karanlık köşeleri üzerine cesur bir hikâye. Herkesin kolayca seveceği bir kitap değil ama psikolojik gerilim sevenler için kesinlikle akılda kalıcı bir okuma deneyimi.
