Kanat takmış bir yürekle uyanın şafakla birlikte ve şükredin kismetinizde sevgi dolu bir gün daha olduğu için,
Öğle sularında çekilin köşenize, derin düşüncelere dalın ve mest olun aşkın çoskunluğuyla;
Akşam olunca da minnetle dönün huzur bulduğunuz eve;
Sonra da uyuyun; bir dua olsun yüreğinizde sevgiliye
Ve dudaklarınızda da övgü dolu bir nağme.
Ne kadar isterdim buradaki her şeyi alıp yanımda götürebilmeyi... Ama nasıl?
Ses, taşıyamaz ki ona kanat takan dili ve dudakları. Tek başına aramak zorundadır gökyüzünü.
Ve kartal da bir başına geçecektir güneşin önünden, heybesine yuvasını almadan.