Sude Gül
@Ms_Blue
Hayatla ilgili iyi şeyleri iki kelime ile özetleyebilirim:
Devam ediyor.
-Robert Frost
Sarah J. Maas
Dikenler ve Güller Sarayı 
Sis ve Öfke Sarayı
Sarah J. Maas
Dikenler ve Güller Sarayı Sis ve Öfke Sarayı
Öncelikle dil ve üslubunu beğendim. Akıcılığı ise mükemmeldi. Kitabın başının da ortasının da sonunun da ayrı bir havası vardı.
Ana kızımız cesur, savaşçı fakat aşk konusunda antiromantik, daha kaba bir tabirle odundu diyebiliriz. Tabii onun da kendine göre haklı sebepleri vardı fakat kitabın sonuna kadar ana erkeğin gerçekten ona karşı bir şeyler hissedip hissetmediği konusunda bir çelişkiye düşmemişti. Her şeyin bir oyun olduğuna kendini o kadar çok kaptırmıştı ki bunun bir sonucu olarak gözünün önündekini görememesi benim hem gıcığıma hem de komiğime gitti. Elbette Katniss'i anlamıyor değilim arkada bıraktığı bir arkadaşı (!) ve bağlanma korkusu var oyunlar yüzünden fakat bu kadar cesur bir kadından daha fazlasını beklerdim.
Ana erkek karakterimizin ise basma kalıp bir rolü yoktu diğer genç kurgularda olduğu gibi.
Oldukça gerçekçi yazılması, iyi çocuk veya kötü çocuk kalıplarının ötesine çıkması onun da korkularının, yanlışlarının, çuvalladığı anların olması ama aynı zamanda arada sırada beni şaşırtacak kadar yiğit ve akıllı davranması takdirimi kazandı.
Yan karakterlerden ise en sevdiğim kişi Cinna oldu.
Normalde yeşil gözlü insanları pek sevmem fakat Cinna'nın ayrı bir havası vardı, Başkent'te büyümesine rağmen. Empati duygusunu kaybetmemesi ve kızımıza arkadaşça yaklaşması benim sempatikliğimi kazandırdı.
(Peeta, Gale umrumda değil bana Cinna'yı verin hihi.)
Haymitch'e başından beri kıl kapıyorum ve zeki olması ya da ana karakterlerin kimyasını bağlayan köprü olması bunu değiştirmiyor. Fakat sevmiyor değilim hatta çok nadir acıdığım zamanlar da olmuyor değil.
Kitabın konusu ise oldukça gerçekçi geldi sanki ,eğer kıyamet kopmazsa, Bir 500 yıl veya 5000 yıl sonraki Amerika'yı okuyormuşum gibi hissettim. İnsanlar arasındaki hiyararşi de bunun kanıtı. Fakirler
