Aşkına bir ruhaniyet geliyor, zaman zaman Leyla'sız da mutlu olabiliyordu.
Ama Leyla, vazgeçemediği tek varlığıydı yine de. Aldığı hava, içtiği su, hissettiği duygu ve düşündüğü fikir O'ydu. O, dimağında ve hayalinde; O, karşısında ve yanındaydı. Onu hiç rüyasında görmemişti. Zira onu düşünmekten gözüne hiç uyku girmiyordu. Uyuyamıyordu, uyumuyordu yıllardır. Daim fikirde ve zikirde idi. Düşünce ve sayıklamada idi.
Sayfa 51
