Sevda Arapça bir kelimedir ve kökü سود/s-v-d'dir. Dilimizde "sevmek, tutkuyla bağlanmak" anlamlarında kullanılmaktadır. Halbuki bu kelime "kararmak" manasına da gelir. Araplar bir şey siyahlaşıp kömür gibi karardığı zaman bu kelimeyi kullanırlar.
Esved de buradan gelir. Kâbe'de bulunan ve Efendimiz'in öptüğü taşa "kara taş" anlamında "hacerü'l-esved" denmiştir. Bu kelime bir de "lekelemek" demektir. Buradan baktığınızda "sevdalanmak" aynı zamanda "kararıp lekenmek"tir.
Çünkü sevdalanan birinin gözünün feri söner, aklının nuru kaybolur, başka hiçbir şeyi görüp düşünemez hale gelir, deli gibi bir şey olur. Hem sonra sevdanın izi üzerinde muhakkak kalır, bu izle aklı ve ruhu lekelenir.
Bu yüzden insan sevdalacağı zaman (yapabiliyorsa) şunu kendine sormalıdır: "Bunun için hayatımı karartmaya değer mi? Kapkara kesilmeye değer mi?"
Sevdalanacakları uyandırı/yorum.