Başkalarına hep koştun ve gün bitiminde kendinle ne yapacağını bilemez oldun. Başkalarına hep verdin, kendin için bir ricada bile bulunmadın. Her zaman başkalarının memnuniyetini düşündün, kendin hariç. Bu döngüde sevgin de merhametin de yorulur, kendine bakmaya mecalin kalmaz.