Şahsına münhasır
@Mstfsrn
Göründüğüm, yansıdığım , yazılarımdan anlaşıldığım.gibiyim. Ne eksik, ne fazla.
01.02.24 [K&M]
Kaybetmeyi öğrendiğinde, sana zarardan başka bir şey getirmeyen sevgilerle aranı açtığında, bazı şeylere sahip olamayacağı ve aslolanın yalnızca yürümek olduğunu kavradığında olgunluk gelmiştir kalbine. Olgunluk, yoluna bakabilme ve birçok şeyden âzâde olmadır.
Reklam
Tecrübeler, ne yapacağımızı öğretmekten daha çok yaşayacağımız yeni sıkıntılara katlanma/dayanma gücü verir. Evvelce de olmuştu, geçmişti, yine geçer demeyi, buna inanmayı öğretir. Hayatın bilgisine ne kadar vâkıf olursa olsun bazı şeyler için elinden hiçbir şey gelmiyor insanın.
Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır.
Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. Aman sakın kendini diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği: bırak kendini, koy gitsin! Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!
Sevgili Dost,Bu sabah kuş sesleriyle uyandım. Ne güzel değil mi? Hayır, güzel değil! Açık penceremden ok gibi dalıp yastığıma saplanan karga sesleriydi.Kuş sesleri dediğimde aklına asla karganın gelmediğini biliyorum. Bu, karganın da bir kuş türü olduğunu bilmeyişinden değil, karganın türünün en önemli özelliği olan güzel bir ötüşten mahrum oluşundan elbette. Yüzümü yıkarken acaba diyordum; acaba türümüzün en önemli özelliklerini taşıyor muyuz? Hareketlerimiz ve sözlerimiz nerelere saplanıyor? Acaba ‘insan’ denince hatırlanıyor muyuz?
Küçük güzellikleri ruhu ince insanlar fark eder. İnsanın ruhu inceldikçe anlama ve kavrama yetisi de güçlenir.🌱