ben başladığım bir kitabı bile yarım bırakmaktan çekiniyorum. hikayesini dinlemediğim için hatırı kalır, kırılır gibi hissediyorum. siz, nasıl insanları yarım bırakıyorsunuz? başkalarının hikayesine nasıl hiç çekinmeden gözyaşı ekleyebiliyorsunuz?
korkum kalbinize denk gelmektir...
Kapalı pencereler ardında, gökyüzünü hayal etseniz de
Bir gün bile vazgeçmeyin bulutlara sarılmaktan...
Gönül dediğimiz şey insanın filmidir.
Diğerleri ise sadece fragman...
Tek bir sözle viraneye ve yine tek bir sözle cennete çevirdiğiniz, gönüller var...
Ağzınızdan çıkanlara adres öğretemiyorsanız, sakın sesinizi çıkarmayın...