Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim
Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.
...
Artık sevmiyorum ya nasıl, nasıl sevmiştim
Sesim arar rüzgarı ulaşmak için ona
Ellere yar olur. öpmemden önceki gibi.
O ses, ışıl ışıl ten ve sonsuz bakışlarla
Artık sevmiyorum ya severim belki yine
Ne uzundur unutuş ah ne kısadır sevda
Böyle gecelerde kollarıma aldım çünkü
Yüreğim dayanmıyor yitmesine kolayca
Belki bana verdiği son acıdır bu acı
Belki son şiirdir bu yazdığım şiir ona
Pablo Neruda
Sen benim kaç defa uykumu böldün,
Kaç gece uykusuz bıraktın beni,
Kaç şafak karşıladım seninle sensiz, hesap ver!
Hesap ver...
Ayrılığın hesabını bileyim.
Çareyi kadehlerde arasam,
Alıp başımı dağlara çıksam,
Bir daha hiç görmesem seni,
Gözlerine bir daha hiç bakmasam
Unutmaya yetecek mi?
Hesap ver…
Nerde biter, nerde başlar yalnızlık?
Hesap ver...
Neden sana kavuşmanın bir adı da ayrılık?
Hesap ver…