- Sen kimsin?
+ Ben Ölüm'üm.
- Benim için mi geldin?
+ Çok uzun süredir senin yanındaydım.
- Biliyorum.
+ Hazır mısın?
- Bedenim korkuyor, ama ben korkmuyorum. Bekle biraz.
+ Herkes aynı şeyi söyler. Ama ben asla durmam."
O öldü.
Ve şimdi annem de ölüyor.
Bu kadarmış. Hayat yani.
Ölüm, yaşama ve diğer her şeye bakış açımızı değiştiriyor.
Her şey o kadar basit ve aptalca geliyor ki…
Onu orada öylece yatarken görmek…
Gözlerini bir daha asla açmayacağına inanmak neredeyse imkânsızdı.
Daha iki gün önce babasıyla telefonda,artık hatırlayamadığı bir konuda konuşmuşlardı.