“Bir insanın hisleri ölür mü hiç? Benimki öldü”
Düşünün! Hayaller kurmuşsunuz geleceğe dair, yaşadığınız ülke güzelliklerle bezenmiş. Bir gece uyuyorsunuz mutluluk ve huzur saçarak ama o geceden sonra o uykudan, o rüyadan uyanmamayı diliyorsunuz. Boşnaklı Müslümanların başına gelen buydu işte hatta daha beteri. Osmanlı, Balkanlar’ı kaybedince zaten öksüz kalmışlardı. O gece kendi komşuları, can bildiklerinin ihanetine de uğradılar. Ocakları söndü, kadınlarının ve kızlarının onuru çalındı; babalar öldü, halk işkenceye uğradı. Ve onlara kimse yardım etmedi.
Bu eser bizi Sbrebrenista Katliamı’na götürüyor. Her sayfada çalınan bir hayata ve sönen nice hayallere tanık oluyoruz.
“Zavallı bir millet sanki karanlıkta kaybolup gitti.”