Rabbim nasip etti, herkesin "çağrılırsan gidersin" dediği o kutlu yerleri gördüm, ziyaret ettim, hissettim. Evet, umre için Mekke ve Medine'ye gittim. Ruhen dönebilmiş değilim, kalbimdeki bu hâle de aşina değilim. Alabildiğine mutlu, bir o kadar hüzünlü, neler yaşadığımı idrak edemeyecek kadar şaşkın oluyorum bazen. Bu nevi duygular arasında, duygular "arasat"ında kalmış gibiyim. Tek bildiğim ise, böylesine tesirli bir vuslat anının çekilen hasrete değer olduğu.