"Bir şeyden kaçacaksanız çocuklar, yılandan, akrepten, aslandan kaçmayın da nefsinizden kaçın. İçinizdeki hırslardan, kinlerden, öfkelerden kaçın. Nihayet bu gelincik de, şu akrep de size nefsiniz kadar zarar vermez. Kişi kendisi için neyin daha zararlı olduğunu iyi bilmelidir. Dünyadaki bunca bunalımların, kavga ve dövüşlerin sebebi dosdoğru olmayan kendi nefislerimizdir. İnsanoğlu hasetle, hırsla, açgözlülükle bakmayı terk edip, sevgiyle bakmayı öğrenmedikçe sancılanmaya devam edecektir. Sancıyı tedavinin yolu da yine sevgiyi aramak, yaşamak, uygulamakla mümkündür. Bakın şu akrebe, sevgiyle yaklaştığınızda sizinle nasıl da dost oluyor. Siz onu severseniz o da sizi sever. İnsan, sevginin çiçeğiyle açarsa toprak olup onu başında taşıyacaklar çok bulunur. Gönül gözüyle bakmasını bilirseniz, varlık âleminin gerçek suretlerini görürsünüz. Ve o suretler içinde kine bulaşmış, kötülüğe alışmış, sevgiden uzaklaşmış insandan daha çirkin, daha tehlikeli ve daha kötü olanı yoktur. Gözünüzün gördüğünü gönlünüzün gördüğüne değişirseniz kazanırsınız; yok gönlünüzün gördüğüne gözünüzün gördüğünü tercih ederseniz kayıptasınız. Unutmayın sizler, bizler tek kanatlı melekleriz, ancak birbirimizi sevgiyle kucaklayarak iki kanat edinir uçabiliriz. Lakin dikkat edin, kanatlar vardır, Ankaları Kaf dağlarına götürür; kanatlar vardır, kuzgunları leşe kondurur. İnsanların ayıplarını görmek için çırpılan nezaketsiz kanatlar, bizi uçmaktan alıkoyar. Bakın bir, aynı yolu beraber yürüdüğümüz insanlar, buna en yakınlarımız dahil, aslında size yalnızca gidecekleri yere kadar eşlik ediyorlar. Ötesi kendi başınıza uçabildiğiniz bir vadi. Dikkat edin, sakın görmek istemeyenler gibi kör olmayın."