İnsan bu kadar kötü olamaz. Bu kadar kötüyse insan olamaz,canlı olamaz.
Ruhsuz yaşamak nedir sorusunun o acı cevabını satırlar arasında görmek çok ağır doğrusu.
Ve işte o güzel cümle, ne demişti şair;
"Alt tarafı bir çiçek koklayıp, bir hayvan sahiplenip, birkaç insan tanıyıp, sevip gidecektik bu dünyadan. Nasıl kötü bir zamana denk geldi ömrümüz... Vicdansızların, sapıkların, katillerin, nefretin, cehaletin ortasına düştük!"
Ruha iyi gelen kitaplarda bugün: Hayat İmkan-sız/lı Sihir dediğimiz şey gerçekten de hayatın henüz anlayamadığımız bir parçası olabilir mi ? O parçayı anlayınca sihir gerçekleşir mi ? Ya da sihir bizim içimizde mi ? Evet! Sihir sensin, sihir doğa …
Dört bir yana dağılmış bizler, yeniden buluştuk O, bu, şu demeden; tüm eksik ve noksanlarla birbirimize fikir verdik. Buna rağmen hayatımıza yöne veren, yine de biz olduk; biz, kendimiz
Arka fonda kafamda çalan “ Nasıl geçti habersiz, o güzelim yıllarım. Bazen gözyaşı olur, bazen içli bir şarkı. Her anını eksiksiz, dün gibi hatırlarım “ dizeleri Pek iyi geldi doğrusu. Ne kadar edep timsali bir kitap olmuş