Çiğdem
@Muallime___
Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz...
Sol ayağım, içinde bulunduğum hapishane kapısının tek anahtarıydı.
Sayfa 21
Reklam
Evet, dudaklarımla konuşamıyordum ama şimdi sözlerden daha kalıcı şeylerle konuşacaktım; yazılı sözcüklerle.
Sayfa 17
Yalnızdım. Kendi dünyama hapsolmuştum, diğerleriyle iletişim kuramıyordum; varlığımı onların varlığından ayıran, beni onların hayatları ve faaliyetleri dışında tutan camdan bir duvar vardı sanki.
Sayfa 14 - Nemesis
İki insan ayrılırken birbirlerinde bir şeyler bırakıyorlardı.
